Alle kleuren zijn mij dierbaar: groen en roze zijn de belangrijkste!

Gea Zijlstra wordt geboren in het eerste jaar van de Tweede Wereldoorlog. Nederland is dan nog sterk verzuild en nauwelijks geëmancipeerd, ook al is de eerste feministische golf al achter de rug. Doorleren is voor meisjes nog tamelijk ongewoon en je toekomst als meisje in een orthodox-protestants milieu ligt vooral bij het huisvrouw- en moederschap. Zonder dat zij expliciet tegen een dergelijke toekomst protesteerde, werd aan haar vader duidelijk dat Gea intellectuele talenten had en dat zij leren leuk vond. De vader zag andere mogelijkheden voor zijn oudste dochter en gaf haar daarvoor alle ruimte. Dat resulteerde via een geleidelijke scholingsweg vol doorzetting en geduld, in een afgeronde academische studie Biologie en 4 jaren promotieonderzoek.

Er kwam geen echtgenoot in haar leven, zodat het huisvrouw- en moederschap aan haar voorbij kon gaan. Er kwam een baan die haar interesseerde en waarin zij betaald gewerkt heeft tot aan haar pensioen en nu, op hoge leeftijd, nog steeds vrijwillig werkzaam is. Haar ontdekking van de eigen seksuele voorkeur verliep geleidelijk en, hoewel aanvankelijk enigszins bezorgd over wat er toch met haar aan de hand was, feitelijk ook vrijwel probleemloos, wat als bijzonder mag worden beschouwd gezien de sterk afwijzende kerkelijke richting waarin zij opgroeide. Haar langdurige liefdesrelatie met de keramiste Joke Stroes is een verhaal van rustige gelijkwaardige gezamenlijkheid. De introductie in de wereld van homoseksualiteit als gelovig iemand pakte Gea blijmoedig op. Nadat zij de kerk van haar jeugd vaarwel zegde, was zij enkele jaren kerkelijk dakloos maar zoekend en zij vond uiteindelijk een nieuw geestelijk thuis in de oecumenische Janskerkgemeenschap in hartje Utrecht, waar zij actief vrijwilliger is en waar men haar als ‘lekentheologe’ kwalificeert.

Zowel voor het COC, binnen de homobeweging en binnen kerkelijk Nederland heeft Gea Zijlstra veel werk verzet op het gebied van voorlichting, emancipatie en acceptatie van homo’s en lesbiennes. Zij vervulde rollen in talloze werkgroepen en besturen, onvermoeibaar bereid de gelovige homo een plaats te gunnen binnen diens kerk en overtuiging.

Dit is het verademend ontspannen verhaal van iemand met een prachtige levenshouding: aanvaard jezelf, wat je ook blijkt te zijn en te kunnen; aanvaard de ander, hoe die ook is en wil leven; heb oog voor de natuur, het klimaat en het milieu en zet je energie en je talenten in voor een betere wereld.

Boekpresentatie

In de kapel van het Utrechtse Simonshuis werd op 7 maart 2026 het levensboek van Gea Zijlstra gepresenteerd. Met als titel Alle kleuren zijn mij dierbaar: groen en roze zijn de belangrijkste! schreef Johanna van der Wees haar levensverhaal op. Dit levensboek is de 64ste boek in de collectie Roze Levensverhalen van IHLIA.

Gea Zijlstra werd in 1941 geboren in het Friese Makkinga. Ze groeide daar op in een orthodox-protestant milieu. In 1961 ging Gea naar Utrecht voor een academische studie en promotieonderzoek. Daarna bleef ze verbonden aan de Universiteit Utrecht; vanaf 1972 werkte ze daar als onderzoeker bij de afdeling Plantensystematiek. Tot op de dag van vandaag is ze daar – als vrijwilliger – nog actief.

Gea is belijdend lid van de Utrechtse Janskerk en profileert zich als lesbisch én christelijk. Ze had jarenlang een liefdesrelatie met keramiste Joke Stroes. Zowel voor het COC, binnen de homobeweging en binnen kerkelijk Nederland heeft Gea Zijlstra veel werk verzet op het gebied van voorlichting, emancipatie en acceptatie van homo’s en lesbiennes. Zij vervulde rollen in talloze werkgroepen en besturen, onvermoeibaar bereid de gelovige homo een plaats te gunnen binnen diens kerk en overtuiging. In 2012 ontving ze voor haar inzet een koninklijke onderscheiding.

Dit is het verademend ontspannen verhaal van iemand met een prachtige levenshouding: aanvaard jezelf, wat je ook blijkt te zijn en te kunnen; aanvaard de ander, hoe die ook is en wil leven; heb oog voor de natuur, het klimaat en het milieu en zet je energie en je talenten in voor een betere wereld.

Gea schenkt een exemplaar van haar levensboek aan Teunis Hol. ‘Hij is homo en de voorzitter van de kerkenraad van mijn kerk, de Oecumenische Janskerkgemeente in het centrum van Utrecht. In het verleden organiseerde Teunis jarenlang elk jaar een serie bijeenkomsten voor homoseksuelen, om hen duidelijk te maken dat in onze kerk homoseksualiteit geen enkel probleem is. In mijn boek heb al wel vermeld dat dit (voor zover ik weet) de eerste kerk was die vele jaren geleden een lesbische vrouw die theologie had gestudeerd, als dominee heeft aangenomen. Het is dan ook al heel lang een kerk waarvan vrij veel lhbti-ers komen, waarvan de meesten ook lid zijn’.