Op 28 januari vierden we het resultaat van de work-in-progress-tentoonstelling (Un)Documented. Queer Refugees in the Netherlands.
Na de initiële opening eind november, waarin we archiefmateriaal over lhbtq+-asielbeleid in Nederland presenteerden, werkte onze samenwerkingspartner, de Queer to Support-community, aan een uitbreiding van de expositie. Zij verzamelden materiaal uit hun archief en werkten aan nieuw materiaal waarin zij hun ervaringen met het Nederlandse asielbeleid en hun hoop en dromen voor de toekomst vormgaven. De tentoonstelling is nog tot en met 15 februari op het IHLIA-plein te bezoeken.
Door: Dewi Vrenegoor
Beelden: foto's gemaakt door Martien Sleutjes
De feestelijke avond naar aanleiding hiervan stond in het teken van kennisdelen en ervaringen uitwisselen over de geschiedenis van het Nederlandse lhbtq+-asielbeleid, ervaringen van de Queer to Support- community en hoe we toekomstige uitdagingen solidair tegemoet kunnen gaan.
Het panel besprak hoe eind jaren ’70/begin jaren ’80 stemmen uit de beweging pleitten voor specifiek beleid op homoseksuele asielzoekers. Hoe er een juridisch framework is ontstaan en hoe die papieren realiteit wordt uitgevoerd binnen de veranderlijke politieke winden die er in Nederland waaien. Belangenorganisaties strijden tegen stereotyperingen in de beoordelingsprocedure en een systeem gebaseerd op wantrouwen, terwijl ze bouwen aan een inclusievere samenleving en safe spaces voor deze queer migranten.
Met dank aan moderator Nilab Ahmadi, panelgasten Sabine Jansen (COC), Andrew Shield (Universiteit Leiden), Savannah Koolen (Here to Support) en Alejandra Ortiz (Papaya Kuir), Queer to Support spokespersons Peace en Emmanuel en muzikaal powerhouse Benjacobs.
Wie meer wil weten over de geschiedenis van het beleid verwijzen we naar het artikel Sexuality and Asylum: Progress and Ambivalence in the Netherlands, 1979-1986 van Jamel Buhari, Andrew Shield, Laurian Kuijpers en Marlou Schrover.
(Un)Documented does not simply preserve stories. It resists forgetting. To archive (un)documented people – those whose lives are often defined by administrative absence – is a radical act of recognition
– Dino Suhoníc, IHLIA-bestuurslid
